وقتی دانه گیاهی رو به دست میگیری یک حس جالب بهت منتقل میشه ... این که بکاریش تا رشد کنه. انگار اون دانه در سکوت داره بهت میگه که میل داره به سمت کمال خودش حرکت کنه و تو تنها کاری که میتونی براش انجام بدی اینه که در محیط مناسب رشد قرارش بدی تا این میل بنیادی در اون ارضا بشه... اون دانه حرف نمیزنه ... اما تو نیازش رو متوجه میشی ... 

دانه گیاه کمال گرا بودنش رو در سکوت و بدون سخن گفتن به تو منتقل میکند.

اگر ارتباطت با حیوانها خوب باشه ، وقتی بچه یک حیوان رو میبینی اولین حسی که بهت منتقل میکنه اینه که بهش غذا بدهی . . . اون حیوان کوچولو یک حس دیگه رو هم بهت منتقل میکنه ... حیوان کوچولو برای رشد ، انگار نیاز به نوازش هم داره ... بچه حیوان هم بدون سخن گفتن با تو ، میل به رشد کردنش رو به تو منتقل میکنه ... اون میخواد که رشد کنه و فقط اینجوری احساس رضایت میکنه ...

ارادی یا غیر ارادی ، (( میل به رشد و بالندگی )) بنیادی ترین میل همه جانداران است ... 

سوال : اما به راستی طبیعت برای ارضای این میل اصلی گیاهان و حیوانات به رشد چگونه عمل میکند؟؟ به عبارت ساده تر سوال این است که طبیعت چگونه باعث رشد گیاهان و حیوانات میشود؟